بروز هر تخلف و مشکلی در گمرک، می تواند باعث شود روند ترخیص کالا به مشکل بخورد. این تخلفات گمرکی می توانند باعث دردسر و جریمه هایی برای مالک کالا شوند. پس اگر در حوزه واردات و صادرات ورود کرده اید، بهتر است با مفهوم کسر تخلیه آشنا شوید. بنابراین در ادامه به طور مفصل به مفهوم کسر تخلیه، نحوه جلوگیری از آن و نحوه حل این مشکل می پردازیم، پس با ما همراه باشید.

کسر تخلیه (اختلاف کمبود) چیست؟

کسر تخلیه

طبق قوانین گمرک، باید وزن و مقدار کالای وارداتی، با مقداری که در اسناد گمرکی ثبت شده است برابر باشد. در صورت برابر نبودن وزن و مقدار بار، کسر تخلیه رخ می دهد. کسر تخلیه یا اختلاف کمبود به حالتی گفته می شود که کالای وارداتی نسبت با آن چیزی که در اسناد گمرکی مثل بارنامه، فهرست کل بار و اظهار نامه گمرکی قید شده، کمتر باشد. مثلا اگر بخواهید 500 عدد کالا را از گمرک خارج کنید، اما در اسناد گمرکی 550 عدد کالا ثبت شده باشد، 50 عدد کسر تخلیه دارید.

کسر تخلیه به چند دلیل می تواند رخ دهد:

  • عوامل فنی: مواردی مثل خرابی باسکول یا خراب شدن بسته بندی کالاها.
  • عوامل انسانی: ممکن است اطلاعات غلط توسط عامل انسانی درج شده باشد.
  • عوامل قانونی: تفاوت قوانین گمرکی در دو کشور می تواند عامل بروز مشکل گردد.

بناراین ملاک تفاوت وزن در گمرک، کسر تخلیه بالای 3 درصد است. یعنی اگر تفاوت وزن بار در گمرک و وزن ثبت شده در اسناد گمرکی کمتر از 3 درصد باشد، از این مقدار تفاوت صرفه نظر می شود. اما اگر بیش از 3 درصد باشد، این اختلاف خطا محسوب شده و صاحب بار باید جریمه شود. اگر مقدار تفاوت وزنی بیشتر از مقدار اندازه گیری شده اولیه باشد، صاحب بار باید به گمرک جریمه پرداخت کند.

اما اگر وزن بار باسکول از وزن اظهار شده کمتر باشد، باید به میزان ارز نیمایی که به صورت اضافه دریافت شده است دلار آزاد خریداری شده و به بانک مرکزی ارائه شود. با توجه به تفاوت قیمت زیاد ارز نیمایی و ارز آزاد، این کار باعث کاهش حاشیه سود صاحب بار می گردد. حال در صورتی که مدارک و اسناد ثابت کند که کسر تخلیه به صورت عمدی رخ داده است، عواقبی شامل حال فرد خطاکار خواهد بود. این عواقب شامل جریمه گمرکی، ابطال بیمه و مشکلات قانونی است. اما اگر ثابت شود که کسر جریمه به دلایلی مثل وزن کردن اشتباه یا جذب رطوبت بوده، صاحب بار جریمه نمی شود.

کسر تخلیه از دیدگاه بانک

وقتی ورود محموله ای توسط سیستم بانکی ثبت می شود، باید روش پرداختش نیز مشخص گردد. قبل از تحریم های اقتصادی در ایران از LC اعتبارات اسنادی برای واردات کالا استفاده می شد. در این روش تعهدی از طرف بانک به خریدار و فروشنده داده می شد. بنابراین اگر خریدار نمی توانست تمام مبلغ بار را پرداخت کند، بانک باقیمانده یا تمام هزینه بار را پرداخت می کرد. در این روش، بانک به صورت تعهدی، خودش را صاحب کالای خریداری شده می داند. بنابراین تا زمانی که مشتری با بانک تسویه نکند، مالکیت بار در اختیار بانک است.

اما اخیرا ثبت سفارش از طریق سامانه جامع تجارت صورت می گیرد. در این سامانه علاوه بر بانک، اتصال گمرک نیز برقرار است. در سامانه جامع تجارت، بانک علاوه بر تامین مالی، قراردادها را نیز بررسی می کند. بانک بعد از بررسی اسناد، ارز مورد نیاز تجار را به آن ها تخصیص می دهد و به اظهارکننده کالا کد رهگیری برای ترخیص کالا ارائه می دهد. با ثبت هر اطلاعاتی در رابطه با کالا در سیستم ثبت سفارش به عنوان اظهارکننده، این اطلاعات وارد سیستم بانکی نیز خواهند شد. چرا که بانک باید در این مرحله به تخصیص و تأمین ارز پرداخته و به اظهارکننده به منظور ترخیص کالا، کد رهگیری ارائه دهد.

همچنین بانک در این مرحله باید تمام اطلاعات و اسناد را مورد بررسی قرار دهد. بانک به عنوان نماینده دولت، ارز نیمایی به تجار تخصیص می دهد. بنابراین باید اسناد را با دقت بررسی کند تا کسر تخلیه صورت نگیرد. بانک برای جلوگیری و رفع کسر تخلیه وظیفه دارد که به خوبی در مورد نحوه تأمین ارز و همچنین میزان کالای وارد شده در ازای آن ارز، بررسی های لازم را انجام دهد.

در صورتی که از نظر گمرک کسر تخلیه صورت گرفته باشد، صاحب محموله باید برای رفع تعهد و رفع کسر تخلیه اقدام نموده و به میزان کسر تخلیه مبلغ معادل ارز دریافت شده را به بانک مرکزی پرداخت کند. ممکن است گاهی در صورت اعلام شدن کسر تخلیه از گمرک صاحب محموله مدعی شود که این مشکل از درج کردن نادرست اطلاعات در اظهارنامه گمرکی ناشی شده است؛ در این شرایط پس از مکاتبه های لازم بانک با گمرک، موضوع به خوبی و در نهایت دقت بررسی خواهد شد.

یکی دیگر از موضوعات مهم در حوزه کسر تخلیه در گمرک و رفع کسر تخلیه، مساله مدت زمان تعهد به بانک است. تاجر یا اظهار کننده از زمانی که تامین ارز صورت گرفته است، به مدت سه ماه فرصت دارد تا نسبت به رفع تعهد اقدام کرده و هزینه ها را پرداخت کند. البته این زمان با توجه به شرایط، ممکن است تمدید شود. اگر در بازه تعیین شده، اظهار کننده اقدامی برای رفع تعهد بانک انجام ندهد، بانک پرونده را به تعزیرات حکومتی ارجاع می دهد و در نتیجه صاحب کالا در سیستم بانکی سابقه منفی و قرمز می خورد.

چگونه از وقوع کسر تخلیه جلوگیری کنیم؟

کسر تخلیه

برای جلوگیری از وقوع مشکل کسر تخلیه، حتما باید با تامین کننده های معتبر و حرفه ای همکاری کنید. تامین کننده معتبر، بیمه کردن بار، همکاری با شرکت حمل قابل اطمینان و تهیه مدارک گمرکی دقیق باعث جلوگیری از این مشکل می شود. دقت داشته باشید که تمام اسنادی که از سوی فروشنده به صاحب کالا ارائه می شوند درست باشند. از فروشنده بخواهید پکینگ لیست را بررسی کند تا اطلاعات دقیقی از حجم و وزن بار در اختیارتان بگذارد.

در این شرایط اگر وزن بار با وزن ثبت شده در سامانه متفاوت باشد، صاحب بار این امکان را دارد که سفارشش را بر اساس وزن نهایی در سامانه تصحیح کند. در صورتی که در زمینه قرارداد بستن و پیگیری امور تجاری تجربه بالایی ندارید، بهتر است کار را به یک ترخیص کار حرفه ای بسپارید. شرکت های بازرگانی با توجه به تجربه بالایی که در زمینه ترخیص کاری و سایر امور تجاری دارند، می توانند مدیریت واردات کالای شما را بر عهده بگیرند تا مشکلاتی مثل کسر تخلیه گریبان گیر شما نشود.

چگونه مشکل کسر تخلیه را حل کنیم؟

کسر تخلیه مساله ای است که می تواند برای صاحب کالا، مشکلات جدی ایجاد کند. این مساله باعث می شود که اعتبار تاجر در سیستم بانکی و گمرک کم شود. همچنین کسر تخلیه باعث می شود که سود و درآمد تاجر از واردات کالا کاهش پیدا کند. راهکار مهم برای رفع مشکل، ثبت شکایت از تامین کننده یا شرکت بازرگانی است. شما باید از فروشنده بخواهید که علت کسر تخلیه را توضیح داده و خسارات شما را جبران کند.

در صورت وجود کسر تخلیه، باید از ضمانت ها یا بیمه هایی که برای کالا در نظر گرفته اید، استفاده کنید. با مراجعه به شرکت بیمه، از آن ها درخواست کنید که کسر تخلیه در گمرک را پوشش دهند و خسارت شما را جبران کنند. در برخی مواقع در صورتی که ثابت کنید کسر تخلیه عمدی نبوده است، پرداخت جریمه منتفی شده و سابقه منفی برایتان درج نمی شود.

قاعده CPT یکی از اینکوترمزهای بین المللی حمل و نقل است که در سراسر دنیا کاربرد دارد. در این قاعده فروشنده کالا وظیفه دارد امور مربوط به کالا را تا مرحله حمل و نقل بر عهده بگیرد. این قاعده باعث کمتر شدن نقش خریدار شده و کار را برای خریدار راحت تر می کند. در ادامه این مقاله بیشتر در خصوص قاعده CPT، وظایف و مزایا و معایب آن برای خریدار و فروشنده توضیح خواهیم داد، پس با ما همراه باشید.

قاعده CPT چیست؟

قاعده CPT

Incoterms یا شرایط و قواعد تجارت بین المللی، مجموعه ای از قوانین و الزامات است که توسط کمیسیون بین المللی تجارت ساخته شده و برای تعیین حقوق و وظایف خریدار و فروشنده در قراردادهای خرید و فروش بین المللی، مورد استفاده قرار می گیرد. قوائد اینکوترمز باعث می شوند تا پروسه تجارت بین المللی با نظم و روالی مشخص و دقیق طی شود. یکی از این قواعد، CPT است.

CPT مخفف عبارت “Carriage Paid To” می باشد. در این قاعده، فروشنده مسئولیت انتقال کالا از محل مبدأ به محل مقصد را برعهده می گیرد و هزینه حمل و نقل کالا را می پردازد. اما، بعد از تحویل کالا به حامل (حمل کننده)، هرگونه ریسک و ضرری که کالا را تهدید کند، بر عهده خریدار است. قاعده CPT در روش های حمل و نقل دریایی، ریلی، جاده ای و هوایی کاربرد دارد.

طبق قاعده CPT ، فروشنده باید کالا را آماده کرده و بعد از بسته بندی و طی کردن مراحل اداری صادرات کالا، آن را به کشور مقصد بفرستد. تفاوت اصلی CPT با سایر قواعد تجاری، قاعده تحویل کالا به حامل است. در CPT، تحویل کالا به حامل در محل مبدأ صورت می گیرد و از لحظه تحویل دادن کالا به حامل، خریدار مسئولیت حمل و نقل کالا را بر عهده دارد. یعنی تا قبل از تحویل کالا به حامل، مسئولیت هر ضرر و زیانی که به کالا وارد می شد، بر عهده فروشنده می باشد.

فهمیدیم که در CPT، تا زمانی که بار به حامل تحویل نشده، مسئولیت سلامت بار بر عهده فروشنده است. اما بعد از اینکه بار در سلامت کامل به حامل تحویل داده شد، هر مسئولیتی در قبال خرابی بار، برعهده خریدار می باشد. همچنین بعد از تحویل بار به حمل کننده کالا، تمام هزینه ها از جمله هزینه بیمه، هزینه بازرسی کالا و… بر عهده خریدار است.

وظایف فروشنده کالا در قاعده CPT

وظایف فروشنده در قاعده CPT عبارتند از:

  1. پرداخت هزینه حمل و نقل: فروشنده مسئولیت پرداخت هزینه حمل و نقل کالا از محل مبدأ تا محل مقصد را برعهده دارد. این هزینه شامل هزینه بارگیری، حمل، هزینه های مربوط به تخلیه کالا و… در مقصد را دارد.
  2. انتخاب حامل: فروشنده مسئولیت انتخاب حامل (وسیله حمل و نقل) را بر عهده دارد. او باید با حامل مورد نظر قرارداد بسته و مطمئن شود که حامل مجوزها و مدارک لازم برای صادرات و ورود کالا به مقصد را دارد.
  3. تحویل کالا: فروشنده مسئولیت حمل کالا و تحویل کالا به حامل در بندر مبدأ را بر عهده دارد. تخلیه کالا در بندر مقصد و حمل کالا تا نقطه تعیین شده در مقصد نیز از وظایف فروشنده است. او باید به تعهدات قراردادی خود در مورد زمان و مکان تحویل کالا پایبند باشد. همچنین وظیفه تخلیه بار در مبدا و بارگیری کالا بر روی وسیله حمل (مثل کشتی) بر عهده فروشنده است.
  4. دریافت مدارک صادراتی: فروشنده باید مدارک صادراتی لازم را تهیه کند. این شامل صدور فاکتور فروش، بسته بندی، بارنامه و سایر مدارک مورد نیاز است.
  5. بررسی وضعیت بار: بازرسی کالا شامل بررسی وزن، کیفیت، تعداد و… بر عهده فروشنده است.
  6. اطلاع رسانی به خریدار: فروشنده باید خریدار را در مورد جزئیات حمل و نقل کالا مطلع کند، از جمله زمان و محل تحویل مقصد، شماره بارنامه و اطلاعات مربوط به حامل.

در قاعده CPT، فروشنده مسئولیت حمل و نقل کالا را برعهده دارد و باید کالا را در محل مبدأ به حامل تحویل دهد. پس از آن، وظایف و مسئولیت های حمل و نقل، خطر و ضرر کالا به عهده خریدار می باشد. بنابراین، فروشنده باید از صحت و سلامت کالا در زمان تحویل مطمئن شود، اما خطر کالا در طول حمل و نقل بر عهده خریدار است.

حالا بیایید هزینه هایی که بر عهده فروشنده است را بررسی کنیم. مهم ترین این هزینه ها عبارتند از:

  • هزینه های مربوط به کالا تا زمان تحویل
  • هزینه های مربوط به حمل و نقل کالا
  • هزینه بارگیری در مبدا
  • هزینه تخلیه در مقصد
  • هزینه ترانزیت کالا از کشورهای مسیر، بر اساس شرایط قرارداد
  • پرداخت هزینه مربوط به دریافت مدارک گمرکی
  • پرداخت هزینه عوارض گمرک، مالیات و…
  • هر هزینه دیگری که طبق توافق در قرارداد ذکر شده و فروشنده موظف به پرداخت آن است.

وظایف خریدار کالا در قاعده CPT

قاعده CPT

وظایف خریدار در قاعده CPT عبارتند از:

  • انجام امور مربوط به بیمه بار
  • پرداخت عوارض بار
  • انجام تشریفات و امور گمرکی در کشور مقصد
  • ترخیص کالا از گمرک مقصد

طبق قاعده CPT بعد از تحویل کالا به حامل، خريدار مسئول هرگونه خطر از ميان رفتن يا آسيب ديدن كالا است و از لحظه تحویل به حمل کننده، فروشنده هیچ گونه مسئولیتی در رابطه با بار شما ندارد. مهم ترین هزینه هایی که خریدار در این قاعده پرداخت می کند عبارتند از:

  • تمام هزینه های مربوط به بار، بعد از تحویل گرفتن بار (تشریفات مربوط به واردات بار)
  • هزینه ترانزیت بار
  • هزینه های واردات کالا از جمله مالیات (در صورت معاف نبودن از مالیات)، هزینه عوارض گمرکی و…
  • هزینه های مربوط به بیمه بار (به طور کلی در قانون CPT، فروشنده وظیفه ای در رابطه با بستن قرارداد بیمه ندارد. اما، در صورت درخواست خریدار، فروشنده باید اطلاعات لازم را برای بیمه کردن در اختیار خریدار بگذارد.)

مزایا و معایب CPT برای خریدار

قاعده CPT ریسک حمل و نقل خریدار را کاهش می دهد. از آنجایی که بخشی از وظیفه حمل و نقل بر عهده فروشنده است، ریسک خریدار کاهش پیدا کرده و مسئولیت خریدار کم می شود. مزیت دیگر قاعده CPT برای خریدار، ذخیره زمان و ساده تر شدن فرایند خرید و تحویل گرفتن کالا است. از آن جایی که فروشنده موظف است امور گمرک و تحویل کالا به حامل را انجام دهد، کار برای خریدار ساده می شود و خریدار فقط مسئول ترخیص کالا از گمرک در کشور مقصد است. بعد از تحویل کالا به حامل، تمام مسئولیت ها بر عهده خریدار بوده و هر حادثه ای باعث ضرر خریدار می شود.

اگر جزو آن دسته افرادی هستید که ترجیح می دهید با یک فروشنده خوب همکاریتان را ادامه دهید، قاعده CPT به ادامه دار شدن روابط تجاری شما کمک می کند. در این صورت شما می توانید خریدتان را بدون حضور خودتان ثبت کنید و فروشنده مسئولیت تمام مراحل آماده سازی و تحویل کالا تا گمرک مبدا را بر عهده بگیرد.

مزایا و معایب CPT برای فروشنده

از آنجایی که حمل و نقل کالا برعهده فروشنده است و همچنین با در نظر گرفتن این نکته که مسئولیت کالا تا رسیدن به حامل خریدار برعهده فروشنده است، قاعده CPT می تواند برای فروشندگان ضرر ایجاد کند. اما از آنجایی که این قاعده مورد علاقه خریداران است و کار را برای خریدار راحت می کند، در صورتی که فروشنده در قرارداد با قاعده CPT موافقت کند، باعث راحتی خریدار شده و خریدار را برای قرارداد بستن راغب می کند. در نتیجه استفاده از قاعده CPT باعث فروش بیش تر فروشنده می شود. این قاعده مخصوصا برای خریدهای غیر حضوری و قراردادهای اینترنتی بسیار کاربردی است.

اگر فروشنده این اینکوترمز را برای قرارداد انتخاب کند، خریدار تمایل بیش تری پیدا می کند که دفعات بعدی هم از شما خرید کند. اگر تأمین کننده یا فروشنده مسئولیت تمام هزینه ها را تا رسیدن کالا به حامل خریدار برعهده بگیرد و ریسک را برای خریدار کاهش دهد، احتمالا خریدار برای دفعات بعدی همکاری اش را با این فروشنده ادامه می دهد.

یکی از اصطلاحات رایج در صنعت تجارت بین المللی، بیش بود ارزش گمرکی کالا یا بیش اظهاری است. این مفهوم، نوعی تخلف گمرکی محسوب شده که از سوی برخی تاجران و بازرگانان، برای کسب سود بیشتر صورت می گیرد. بیش بود یا بیش اظهاری در ارزش گمرکی کالا، موجب افزایش هزینه های گمرکی و بسیاری آسیب های جدی دیگر به بدنه اقتصاد کشور خواهد شد. در این مطلب، شما را با مفهوم بیش بود در ارزش کالا، نحوه اعتراض به آن، قوانین بازدارنده در زمینه بیش اظهاری و بسیاری موارد دیگر در این زمینه، آشنا می کنیم.

بیش بود یا بیش اظهاری ارزش کالا چیست؟

بیش بود

همان طور که گفته شد، بیش اظهاری نوعی تخلف از سوی تاجران و بازرگانان در قبال دولت و ارز دولتی است که در آن، تاجران کالایی را با قیمتی مشخص، از فروشندگان خارجی خریداری کرده و در زمان انجام روند ترخیص و ثبت سفارش کالا و دریافت اظهار نامه گمرکی، ارزش گمرکی کالا را بیش تر از آن قیمت اعلام و در سامانه ثبت می کنند. این کار، با هدف گرفتن ارز دولتی بیشتر از دولت و کسب سود بالاتر صورت می گیرد.

نکته مهم در زمینه بیش بود ارزش کالا که نیاز به توجه ویژه ای دارد این است که، در روند ترخیص کالا از گمرک، اطلاعات وارد شده در زمینه ثبت سفارش و ارائه اظهار نامه گمرکی، چندین بار به دست کارشناسان مربوطه با دقت بررسی شده و در صورت وجود هرگونه خطا یا تخلف مانند بیش بود، تاجر، مشمول جریمه سنگینی شده که برای ترخیص کالا، نیاز به پرداخت این جریمه می باشد. در برخی موارد، امکان توقیف محموله به طور کامل به دلیل تخلف بیش بود یا بیش اظهاری در ارزش کالا نیز وجود دارد.

چه میزان بیش بود تخلف گمرکی محسوب می شود؟

لازم است بدانید، در صورتی که میزان بیش بود کالا های وارداتی بالای 10 درصد باشد، گمرک کشور آن را تخلف محسوب کرده و با متخلفین، برخورد قانونی خواهد کرد. سنجش میزان بیش بود در ارزش گذاری کالا های وارداتی، از طریق سیستم های بانکی و تحلیل های گمرکی انجام و ثابت شده و متخلفان، جریمه و مجازات خواهند شد.

دلایل اعلام بیش بود در ارزش کالا

همان طور که گفته شد، برخی از تاجران و صاحبان بار، با داشتن اهداف مختلفی، اقدام به بیش بود یا بیش اظهاری در ارزش کالا کرده که نوعی تخلف گمرکی محسوب شده و این افراد، مشمول جریمه های سنگینی نیز خواهند شد. برخی از دلایل و اهداف برای انجام بیش بود در ارزش گذاری کالا های وارداتی، شامل موارد زیر است:

  • واردات کالا از کشور های خارجی از طریق سازمان ها و شرکت های دولتی
  • ارائه تسهیلات بانکی
  • استفاده از حساب ذخیره ارزی به صورت بلند مدت با بهره پایین
  • تامین منابع مالی به منظور واردات کالا های قاچاق و ممنوعه

تفاوت بیش بود با کم اظهاری

بیش بود

یکی دیگر از مسائل مهم در زمینه تجارت بین المللی که از سوی تاجران و بازرگانان اتفاق می افتد، کم اظهاری ارزش کالا است که به نوعی، نقطه مقابل بیش بود می باشد. کم اظهاری نیز نوعی تخلف گمرکی محسوب شده که در آن، تاجران مبلغ کالا را کمتر از مبلغ خریداری شده در سامانه ثبت می کنند. هر چند بیش بود و کم اظهاری هر دو نوعی تخلف گمرکی هستند، با این حال با هم تفاوت دارند.

کم اظهاری بر خلاف بیش بود، زمانی صورت می گیرد که تاجران، کالا هایی را با استفاده از ارز آزاد وارد کرده و با این هدف که مبلغ کمتری به عنوان حق گمرک پرداخت کنند، اقدام به کم اظهاری ارزش کالا می کنند. هر چند دقت در این نکته ضروری است که، در زمان انجام روند ترخیص کالا و ثبت سفارش و ارائه اظهارنامه گمرکی، قیمت تمامی کالا ها از طریق سامانه به دقت بررسی شده تا از بروز تخلفاتی مانند بیش بود یا کم اظهاری، جلوگیری شود.

اهمیت تعیین درست بیش بود

همان طور که گفته شد، انجام بیش بود در ارزش گذاری گمرکی کالا ها نوعی تخلف محسوب شده و تاجران با انجام این کار، مشمول مجازات و جریمه خواهند شد. بر این اساس، لازم است افرادی که قصد انجام بیش بود در محموله های تجاری خود را دارند، این کار را به میزان معقولی انجام داده تا تخلف گمرکی محسوب نشود.

انجام بیش بود، به گونه ای که تخلف گمرکی محسوب نشود، فرآیندی بسیار حساس بوده و لازم است تاجران، انجام این کار را به شرکت های بازرگانی و کارشناسانی این کار را انجام می دهند واگذار کنند تا بیش بود کالا در حد معقول و بدون عبور از قوانین و خط قرمز های ممنوعه گمرکی صورت گیرد. البته تنها برخی از شرکت های بازرگانی چنین کاری را برای مشتریان خود انجام می دهند.

اعتراض به بیش بود ارزش کالا چگونه است؟

همان طور که گفتیم، تمامی مدارک و مستندات ارائه شده برای ترخیص محموله های تجاری، در مراحل مختلف ثبت سفارش و تهیه اظهارنامه گمرکی، توسط کارشناسان با دقت بررسی شده و اطلاعات داده شده به سامانه جامع تجارت نیز، با اطلاعات سامانه های دیگر تطبیق داده می شود. این کار، به منظور جلوگیری از هرگونه تخلف از سوی تاجران و صاحبان کالا صورت می گیرد.

در برخی موارد که کارشناسان، متوجه بروز هر گونه تخلف مانند بیش اظهاری در ارزش کالا شده و این مسئله، موجب اختلاف نظر کارشناس مربوطه با صاحب کالا شود، پرونده محموله وارداتی با تخلف صورت گرفته، به دفتر مرتبط با این موضوع، در اداره گمرک ارجاع داده می شود. در این شرایط، کارشناسان در دفتر مربوطه، به مسئله بیش اظهاری ارزش کالا رسیدگی کرده و نظر خود را در مورد وقوع یا عدم وقوع این تخلف گمرکی، اعلام خواهند کرد.

اگر صاحب کالا و یا کارشناس مربوطه طرف مقابل او، از رای داده شده توسط گمرک کشور در زمینه تخلف بیش اظهاری ناراضی باشند، می توانند اعتراض خود را، به کمیسیون رسیدگی به اختلافات گمرکی یا کمیسیون بدوی برای حل اختلاف ارائه نمایند. در صورتی که یکی از طرفین اعتراض یعنی صاحب کالا، باز هم به رای داده شده اعتراض کند، لازم است پرونده تخلف گمرکی را به کمیسیون تجدید نظر ببرد. آخرین مرجع برای رسیدگی به اعتراضات در زمینه تخلف بیش اظهاری کالا، دیوان عدالت اداری است که در آن صورت، رای صادر شده توسط دیوان، لازم الاجرا بوده و باید هر دو طرفین اعتراض، نسبت به انجام آن اقدام نمایند.

قوانین گمرکی در زمینه بیش بود ارزش کالا

بیش بود

به طور کلی، گمرک کشور به عنوان مجری دولت، در زمینه اجرای سیاست های اقتصادی و کنترل روند واردات و صادرات کالا در کشور بوده و در راستای داشتن مدیریت بهتر و بی نقص، قوانین و مقررات مختلفی را برای تخلفات گمرکی از جمله بیش بود ارزش کالا وضع کرده است. برخی از مهم ترین قوانین وضع شده از سوی گمرک در زمینه بیش بود ارزش کالا، شامل موارد زیر می باشد:

  • توقف فعالیت در صورت بروز بیش بود که در این قانون، کارشناسان گمرک با متوجه شدن بروز تخلف، می توانند ترخیص کالا را متوقف کرده و اسناد و مدارک مرتبط با ترخیص کالای گمرک و محموله وارداتی را نیز، توقیف نمایند.
  • جریمه در صورت تایید بروز بیش بود در ارزش کالا که در این شرایط، صاحب محموله، مطابق با میزان تخلف انجام شده، مشمول جریمه خواهد شد.
  • ثبت شکایت که در آن، صاحب کالا در صورت رد بروز تخلف بیش بود و تاخیر در ترخیص از سوی گمرک، می تواند نسبت به شکایت از گمرک، اقدام کند.

یکی از اصطلاحات پرکاربرد در حوزه بازرگانی که بخش حمل و نقل دریایی و خدمات بازرگانی دریایی مربوط می شود، شیپینگ اوردر است. اگر به تازگی وارد حوزه واردات و صادرات شده اید و می خواهید فعالیت جدیدی را آغاز کنید و یا کلا به این صنف علاقه مند هستید تا پایان این مطلب با ما همراه باشید تا هر آن چه را که لازم است در مورد شیپینگ اوردر بدانید را به شما بگوییم.

شیپینگ اوردر چیست؟

شیپینگ اوردر

شیپینگ اوردر از دو واژه انگلیسی ساخته شده است که یکی Shiping و دیگری Order است. شیپ به معنای کشتی و اوردر هم به معنای دستور یا سفارش است. اما قرار گرفتن این دو کلمه در کنار هم مفهوم دیگر دارد و به فرایند خاصی اطلاق می شود. به سفارش حمل و نقل که توسط خطوط کشتیرانی طی سندی مشخص صادر می شود، شیپینگ اوردر می گویند.

در واقع در سند شیپینگ اوردر مواردی همچون فضا و تجهیزاتی که در کشتی در دسترس هستند، مکان تحویل کانتینر، زمان تخلیه کانتینر و همچنین برنامه زمانبندی ارسال محموله درج می شود. نکته ای که باید بدانید این است که در هر کشوری الگوهای مختلفی برای صدور شیپینگ اوردر دارد و این اطلاعات در همه کشورها یکسان نیست. در واقع هر کشوری برای خود با توجه به قوانین و مقرراتی که دارد، الگوی خاصی را برای این سند در نظر می گیرد.

چه اطلاعاتی در فرم شیپینگ اوردر درج می‌شود؟

معمولا الگوی ثابت و استانداردی برای صدور این سند وجود ندارد اما بیشتر شرکت های کشیترانی اطلاعاتی همچون موارد زیر را در سند شیپینگ اوردر ثبت می کنند:

  • جزئیات فرستنده کالا:جزئیاتی مانند آدرس و نام فرستنده باید در این سند قید شود تا بتوان به راحتی مکان فرستنده و یا ارسال کننده را پیدا کرد.
  • نام کشتی و شماره سفر: در این قسمت اطلاعاتی همچون نام کشتی، شماره مسیر یا شماره سفر، کد محموله ها و غیره ثبت می شود.
  • نوع تجهیزات: در این قسمت نوع کانتینری که قرار است کالا ها را حمل کند، ثبت می شود. نوع تجهیزات بسیار مهم است چرا که کمک می کند حمل کننده کانتینری را انتخاب کند که برای حمل کالا مناسب تر است. از جمله کانتینر هایی که به عنوان تجهیزات مورد استفاده قرار می گیرند، کانتینرهای یخچالی، همه منظوره یا معمولی، روباز، عایق بندی شده و تاشو هستند.
  • نوع کالا: در سند شیپینگ اوردر باید اطلاعات مربوط به نوع کالاها هم درج شود.
  • محل دریافت کانتینر خالی: پس از آن که کالاها به دست گیرنده رسیده و محموله تحویل داده شد، کانتینر باید به صورت خالی یا با بار جدید برگردد. در این سند باید قید شود که قرار است در چه محلی کانتینر برداشته شود.
  • VGM Cut Off :VGM Cut Off اصطلاحی است که برای جرم ناخالص تایید شده محموله به کار می رود که این مورد هم باید به همراه زمان و تاریخ در سند قید شود.
  • جزئیات فوروارد یا حمل کننده: فورواردر یا حمل کننده منظور همان شرکتی است که مسئولیت حمل محموله را به عهده می گیرد. اگر فرستنده و شرکت حمل کننده محموله یکی باشد، این قسمت در سند خالی می ماند. در این شرایط سند سفارش حمل دریایی برای فرستنده یا نمایندگان منسوب به آن صادر خواهد شد.
  • شماره بارنامه: بارنامه یک سند بسیار مهم است که در آن روش های حمل و نقل توسط شرکت حمل کننده صادر می شود. شماره بارنامه نیز برای ردیابی یک محموله در طول مدت حمل و همچنین برای ترخیص و عبور از گمرک ها مهم است. پس باید اطلاعات و شماره بارنامه در این سند قید شود.
  • CY Cut Off :CY Cut Off اصطلاحی است که برای آخرین زمان و تاریخ پذیرش کانتینرها توسط شرکت حمل کننده به کار می رود که این مورد هم باید در سند ثبت شود.
  • محل دریافت کالاها: محل دریافت محموله یا کالا همان محلی است که محموله باید تحویل داده شود. این مکان محل نهایی است که کانتینرها خالی می شوند.
  • بندر بارگیری کالاها: بندر بارگیری کالاها هم همان بندری است که کشتی باید کانتینر های خود را در آن بارگیری کند. پورت باگیری به عنوان بندر مبدا شناخته می شود که باید در سند قید شود.
  • محل تحویل کالاها: محل تحویل محموله هم محلی است که حمل کننده برای تحویل کالاها به گیرنده آن را تعیین می کند. ممکن است این محل کمی دورتر از بندر باشد که باید برای آن هزینه جداگانه ای پرداخت کرد تا کانتینر از طریق حمل و نقل دریایی یا زمینی به محل نهایی تحویل داده شود.
  • بندر تخلیه کالاها: این بندر هم محلی است که کشتی حمل کننده وارد آن می شود و کالاهای خود را به گیرنده تحویل می دهد. بنابراین مسئولیت کالاها از بندر تخلیه به بعد برعهده گیرنده محموله خواهد بود.
  • بندر انتقال یا حمل و نقل کالا: وقتی قرار است یک کانتینر از یک کشتی باری به کشتی دیگری منتقل شود، به بندری می رسد که به آن بندر انتقال می گویند.
  • قطع سند: قطع سند هم منظور زمان و تاریخی است که دستورالعمل های حمل باید برای شرکت حمل کننده ارسال شود. تاخیر در ارسال این دستورالعمل ها در موعد مقرر، ممکن است هزینه هایی را به دنبال داشته باشد و باعث برگشت خوردن سفارش شیپینگ اوردر شود.
  • پایانه بازگشت کانتینر: پایانه یا محل بازگشت محلی است که کانتینر بارگیری شده باید به آن برگردانده شود.

مراحل شیپینگ اوردر

شیپینگ اوردر

در این قسمت مراحل صدور شیپینگ اوردر را برای شما عنوان می کنیم:

مرحله اول: بازاریابی و معرفی سرویس های حمل شرکت به مشتریان

این فرایند توسط بازاریاب ها به صورت تلفنی و یا حضوری انجام می گیرد. بازاریاب ها باید برای مشتریان فایلی تهیه کنند و در آن مسیرها، نحوه کار شرکت، کالاهای صادراتی شرکت و غیره را درج کنند. در این صورت زمانی که نرخ ویژه ای برای مسیر خاصی از طرف شرکت های کشتیرانی اعلام شد، کشتیرانی می تواند بلافاصله از بانک اطلاعاتی خود به شرکت های صادراتی فعال در آن مسیر، اعلام آمادگی کند و نرخ خود را به مشتریان ارائه دهد.

نرخی که توسط خطوط کشتیرانی و کریرها به فورواردها اعلام می شود و نرخی که برای مشتریان توسط فورواردها محاسبه می شود، باید در این فایل درج شود. به این معنی که تمام هزینه های حمل بار در آن لحاظ شود و علاوه بر آن هزینه های ثابتی مانند هزینه صدور بارنامه، هزینه حق توقف، هزینه اصلاحیه بارنامه، هزینه متمم و غیره هم به آن اضافه شود. بعضی از این هزینه ها مانند هزینه صدور بارنامه، هزینه حق توقف، تی اچ سی و هزینه حق توقف از روی تعرفه مربوطه که به شما ارائه می شود، از طریق انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته و یا سازمان بنادر و دریانوردی هر ساله به عموم اطلاع داده می شود.

مرحله دوم: تماس مشتری با مسئولین فروش و بازاریاب ها

این مرحله به منظور اطلاع از قیمت ها انجام می شود. معمولامشتریان برای حمل محصولات خود از چندین شرکت به طور همزمان استعلام می گیرند. بنابراین بهتر است بازاریاب از نرخ مورد نظر مشتری اطلاع داشته باشد تا براساس آن قیمت، توانایی چانه زنی برای دریافت قیمت مناسب از خطوط کشتیرانی را داشته باشد.

مرحله سوم: پیدا کردن بهترین نرخ

سومین مرحله از فرایند شیپینگ اوردر مربوط به پیدا کردن بهترین نرخ با کمترین زمان ترانزیت و بهترین سرویس دهی خطوط کشتیرانی مختلف است. همچنین در این مرحله باید برنامه حرکت کشتی ها و مسیر آن ها توسط مسئولین شرکت های حمل و نقل بین المللی بررسی شود و مورد پیگیری قرار گیرد.

مسئولین باید برای تمام مسیرهای روتین و کالاهای معمولی به صورت هفتگی وضعیت بازار را بررسی کنند. از طرفی باید فایلی را هم برای نرخ های آماده برای ارائه سریع به مشتریان داشته باشند. برای فرایند استعلام توصیه می کنیم درخواست قیمت را به صورت مکتوب از طریق ایمیل انجام دهید تا پاسخ کشتیرانی در آن ذخیره شود تا بعد ها دچار مشکل نشوید. فایل بندی و تهیه بانک اطلاعاتی مناسب و منظم در سرعت ارائه خدمات ثایر بسیار زیادی دارد.

مرحله چهارم; اعلام نرخ به مشتری

چهارمین مرحله از شیپینگ اوردر مربوط به اعلام نرخ به مشتری توسط مسئولین فروش به عنوان Freight Quotation و درخواست تایید نرخ از طرف مشتری است که این فرایند هم بهتر است به صورت مکتوب و از طریق ایمیل باشد.

مرحله پنجم: درخواست رزرو کانتینر

پس از آن که مشتری نرخ اعلامی را تایید کرد، باید درخواست رزرو کانتینر را از طریق ایمیل به خطوط کشتیرانی ارسال کند که در خواست می تواند شامل تعداد و نوع کانتینر، نوع محموله، نوع بسته بندی، بندر مبدا و مقصد، نرخ توافقی و غیره باشد.

مرحله ششم: ارسال شماره رزرو کانتینر

در این مرحله باید یک شماره رزرو کانتینر توسط خطوط کشتیرانی به مشتری ارسال شود. در این مرحله ممکن است برخی از شرکت های کشتیرانی برای بعضی از مسیرها تعهدنامه هایی از صاحب کالا دریافت کنند.

مرحله هفتم: اعلام شماره رزرو کانتینر

در این مرحله، شماره رزرو کانتینر به مشتری اعلام می شود و نماینده حقوقی او در محل مورد نظر حاظر می شود و تمام تعهدنامه ها هم توسط مسئولین فروش ارسال می شود.

مرحله هشتم: تماس با مشتری یا نماینده او

خطوط کشتیرانی بخش ترافیک، با مشتری یا نماینده او ارتباط برقرار می کنند و وی را از زمان تقریبی تحویل اسناد در محل تحویل بار مطلع می کنند. همچنین زمان حرکت هم برای تحویل اسناد، قبل از زمان بسته شدن لیست کشتی به مشتری اعلام می شود. البته این زمان تقریبی است و امکان تغییر وجود دارد.

مرحله نهم: پیگیری دستور حمل از مشتری

پس از آن که اسناد به خطوط کشتیرانی توسط نماینده مشتری تحویل داده شد، دستور حمل از مشتری پیگیری می شود. تا زمانی که این دستور صادر نشود، محموله در لیست انتظار کشتی ها قرار نمی گیرد.

مرحله دهم: انجام هماهنگی لازم با دفتر کشتیرانی

بعد از ارسال شیپینگ اوردر باید با دفتر کشتیرانی هماهنگی های لازم انجام شود تا محموله ها در لیست اولین کشتی قرار گیرند. بعد از آن هم مشتری با پیگیری های تلفنی با کشتیرانی می تواند از نام کشتی ها، ای تی ای، بارنامه و غیره اطلاع پیدا کند.

مرحله یازدهم: دریافت بارنامه از خطوط کشتیرانی

در این مرحله می توان پیش نویس بارنامه را از خطوط کشتیرانی دریافت کرد و آن را به مشتری ارسال کرد تا پس از بررسی های لازم آن را تایید کند. بعد از آن هم می توان صورت حساب را پس از حرکتی کشتی از خطوط کشتیرانی دریافت کرده و سپس آن را به واحد حسابداری صادر کرد تا در نهایت به مشتری ارسال شود.

مرحله آخر: تحویل نامه تلکس ریلیز از خطوط کشتیرانی

در آخرین مرحله از شیپینگ اوردر مشتری صورت حساب را تسویه می کند و اصل بی ال یا همان نامه تلکس ریلیز را از خطوط کشتیرانی تحویل می گیرد. و در نهایت می تواند طبق اصول بارنامه محموله خود را در مقصد مورد نظر تحویل بگیرد.

سخن پایانی

ما در این مطلب در مورد شیپینگ اوردر توضیح دادیم و گفتیم که چه اطلاعاتی در برگه سفارش حمل و نقل ذکر می شود و چه مراحلی دارد. تمام بازرگانانی که قصد حمل خرده بار از چین و یا سایر کشورها را دارند می توانند از این روش استفاده کنند. شیپینگ اوردر یکی از انتخاب همیشگی بازرگانان برای واردات و صادرات محموله های بزرگ و کوچک است. این روش یکی از ایمن ترین راه ها برای حمل بار محسوب می شود. 

به طور کلی، مقررات گمرکی نقش موثری در تضمین تجارت عادلانه و ثبات اقتصادی داشته و دولت نیز به حقوق گمرکی، به عنوان نوعی درآمد حیاتی تکیه می کند. به همین دلیل، رعایت مقررات وضع شده، برای بازرگانان و دولت بسیار ضروری می باشد. با این حال، همچنان تخلفات گمرکی وجود داشته و قانون گذار نیز برای جلوگیری از این تخلفات، مجازات های سنگینی را در نظر گرفته است. در این مطلب، شما را با اهمیت قوانین گمرکی، تخلفات گمرکی و انواع آن، موارد مهم در زمینه تخلفات گمرکی و بسیاری موارد دیگر در این زمینه آشنا خواهیم کرد.

تخلفات گمرکی چیست؟

تخلفات گمرکی

تخلفات گمرکی، یکی از مسائل مهم و رایج در تجارت و دنیای اقتصاد بوده که افراد زیادی با آن مواجه هستند. به عبارت دیگر می توان گفت، این گونه تخلفات به تمامی فعالیت هایی گفته می شود که با قوانین و مقررات گمرکی در تضاد بوده که برخی از تاجران و بازرگانان، با هدف افزایش سود خود، به شکل گسترده ای این تخلفات را در مراحل تشریفات گمرکی انجام می دهند. به این صورت که، در فرآیند تشریفات گمرک و مراحل تجارت بین المللی، تخلفاتی را انجام داده که از جوانب کوچک و بی ارزشی برخوردار بوده و می توان آن ها را نادیده گرفته یا با پرداخت جریمه اندکی، پرونده را مختومه کرد. اما در برخی موارد، بسیاری از تاجران، تخلفات گمرکی بسیار جدی و خطرناکی را انجام داده که عواقب وحشتناکی برای چرخه اقتصادی کشور دارد. لازم است برای بررسی این نوع تخلفات، کمیسیون رسیدگی به تخلفات گمرکی و سایر مراجع بالاتر، به این موضوع ورود کرده و مجازات مناسبی را برای انواع تخلفات گمرکی تعیین کنند.

انواع تخلفات گمرکی

تخلفات گمرکی، به دو دسته کلی تخلفات عام و خاص تقسیم شده که در ادامه، هر کدام از آن ها را بررسی خواهیم کرد:

تخلفات گمرکی عام

گمرک، مجموعه ای از حقوق مهم و اساسی است که توسط قانون تعیین شده تا پروسه واردات و صادرات کالا ها در مسیر ایمن و قانونی صورت گیرد. این حقوق مهم و اساسی، شامل عملیات بازرسی و توزین کالا، تایید اظهارنامه ها و بارنامه ها و غیره می باشد. علاوه بر این، گمرک مسئولیت جمع آوری و اعلام تعرفه های گمرکی را نیز بر عهده داشته که نقش موثری در تامین درآمد دولت دارند. لازم است بدانید، هر گونه سرپیچی و نقض این قوانین، منجر به عواقب جدی و زیان بار، مانند جریمه و مجازات توسط دولت خواهد شد. به طور مثال، عدم اظهار کالا، کم اظهاری، طبق قوانین و مقررات گمرکی نوعی تخلف محسوب شده و موجب برخورد قانونی با وارد کننده یا صادر کننده خواهد شد. در نهایت می توان گفت، شناخت این حقوق گمرکی و رعایت قوانین و مقررات مربوطه، به منظور پیشگیری از بروز هر گونه تخلفات گمرکی و اطمینان از موفقیت وتناسب کسب و کار با این قوانین، بسیار ضروری می باشد.

تخلفات گمرکی خاص

در کنار تخلفات عمومی گمرکی که همان تخلفات غیر مالی مقررات گمرک است، تخلفات جدی تری نیز وجود داشته که پیامد های مالی سنگینی دارد و منجر به مالیات غیر مستقیم خواهد شد. این تخلفات گمرکی، اعم از عمدی یا غیر عمدی بودن، قادر به وارد کردن صدمات و خسارات قابل توجهی به دولت و اقتصاد هستند. علاوه بر این، از آن جایی که مالیات های غیر مستقیم مانند مالیات بر ارزش افزوده، نوعی مالیات بر کالا ها و خدمات بوده و به مصرف کننده منتقل می شوند، بروز تخلفات گمرکی، موجب عدم وصول و پرداخت شدن این مالیات ها شده و درآمد دولت را از بین خواهند برد. به طور مثال، می توان به تخلفاتی مانند عدم گزارش کالا، طبقه بندی نادرست کالا ها و قاچاق اشاره کرد که منجر به عواقب مالی جدی برای دولت و وارد کننده یا صادر کننده خواهد شد. از این رو، شناخت و فهم عواقب این نوع تخلفات گمرکی و اتخاذ تصمیماتی برای رعایت تمامی قوانین مربوط به آن ها، امری مهم و ضروری می باشد. به این ترتیب، کسب و کار ها نیز از خطرات مالی و حقوقی این تخلفات گمرکی در امان بوده و عملکرد موفق و پایداری خواهند داشت.

مواردی از تخلفات گمرکی

تخلفات گمرکی

برخی از رایج ترین نمونه های تخلفات گمرکی، شامل موارد زیر می باشد:

تقلب در اظهار نامه

یکی از موارد تخلفات گمرکی، تقلب در اظهارنامه است که شامل هر گونه اطلاعات نادرستی است که در اظهارنامه ثبت می شود. این اطلاعات، شامل مواردی مانند توصیف ناقص کالا، درج اشتباه نام کشور مبدا یا سایر اطلاعاتی که در اظهارنامه از فرد خواسته شده می باشد. در صورتی که هر کدام از موارد گفته شده، در اظهارنامه به شکل نادرست ثبت و از سوی فرد تایید شده باشد، مصداق تقلب در اظهارنامه بوده و تخلفات گمرکی و قاچاق برای فرد تلقی و ثبت خواهد شد.

عدم اظهار

نوع دیگری از موارد تخلفات گمرکی عدم اظهار است که در آن، صاحب کالا، کالا های اظهار نشده را در بین کالا های اظهار شده قرار داده، به طوری که ارزش حقوق گمرکی و عوارض کالا های اظهار نشده، کمتر از ارزش و سود بازرگانی کالای اظهار شده باشد. در این صورت، صاحب بار مرتکب تخلفات گمرکی شده و باید به عواقب ارتکاب جرم نیز فکر کند. لازم است بدانید، مجاز بودن کالای اظهار نشده، دلیلی بر عدم تخلف و رفع آن نخواهد بود.

اقدام عملی

یکی دیگر از موارد تخلفات گمرکی ناشی از اقدام عملی است که در زمانی رخ می دهد که صاحب کالا بدون ارائه اظهارنامه، اقدام به حمل و جابجایی کالای مجاز می کند. ممکن است این نوع تخلف گمرکی، حین خروج از گمرک یا پس از آن، شناسایی شود.

عدم صداقت در موافقت نامه تجارت آزاد

تخلفات گمرکی

از مصادیق و موارد دیگر در زمینه تخلفات گمرکی، عدم صداقت در موافقت نامه تجارت آزاد است. بر اساس این موافقت نامه، در تجارت با کشورهایی مانند روسیه، ارمنستان، بلاروس و قزاقستان، بیش از 87 درصد کالا های مبادله شده، از تعرفه های گمرکی معاف می باشند. هر چند این امر، به این معنا نیست که می توان معافیت عوارض گمرکی را به طور کامل دریافت نمود، زیرا همه کشور های گفته شده، فهرستی از کالا های حساس که شامل قانون حذف تعرفه نیستند را دارا بوده و علاوه بر آن، گمرک نیز در زمان ترخیص کالا ها، مدارکی مبنی بر معافیت مالیاتی را از افراد طلب خواهد کرد. در صورتی که صاحب کالا یا کارگزار و نماینده او، نتواند ثابت کند که کالای وارداتی شامل موافقت نامه تجارت آزاد است یا خیر، مرتکب تخلفات گمرکی شده و باید عملکرد او گزارش شود.

عدم انطباق کالا

یکی دیگر از تخلفات گمرکی عدم انطباق کالا می باشد که در آن صورت، اگر کالایی در همه مدارک مانند گواهی مبدا، اظهارنامه، بیمه نامه و سایر مدارک ارائه شده، با کالای وارداتی مغایرت داشته باشد، صاحب کالا به صورت خواسته یا ناخواسته مرتکب تخلفات گمرکی و قاچاق شده است. توصیه می شود، در مواردی که متوجه این مغایرت شده اید، تمام محموله را برای یافتن کالای مشابه بررسی کرده و همه را به صورت یکجا اعلام کنید. در غیر این صورت، کالای وارداتی ضبط شده و صاحب کالا نیز مشمول جریمه خواهد شد.

واردات کالا های ممنوعه

از آن جایی که گمرک ایران، فهرستی از کالا های ممنوعه وارداتی، مانند نوشیدنی های الکلی یا سلاح گرم و سرد را در سایت خود قرار داده و واردات آن ها را ممنوع کرده است، درصورت اظهار کالا، صاحب بار متخلف محسوب شده و در صورت عدم اظهار نیز، مشمول قاچاق و تخلفات گمرکی می شود. در این صورت، علاوه بر مجازات های قانونی و توقیف محموله، لازم است جریمه تخلفات گمرکی را نیز بپردازد.

نقض مقررات و آیین نامه ها

نوع دیگری از تخلفات گمرکی که به آن تخلف انتظامی نیز گفته می شود، نقض مقررات و آیین نامه های گمرکی است. به طور مثال، ورود وسایل نقلیه و یا خروج آن ها بدون انجام تشریفات مربوطه از مسیر غیر مجاز و غیر قانونی، نوعی تخلف گمرکی بوده و شامل جریمه خواهد شد.

روش های جلوگیری از تخلفات گمرکی

تخلفات گمرکی

لازم است به منظور جلوگیری از بروز تخلفات گمرکی، سازمان های نظارتی و گمرکی به شکل دقیق و مستمر عمل کرده و با انجام برخی راهکار ها، از بروز هر گونه تخلف گمرکی جلوگیری نمایند. در ادامه، به برخی از روش های جلوگیری از بروز تخلفات گمرکی اشاره می کنیم:

استعلام محموله ها به شکل الکترونیکی

یکی از راهکار های مهم برای جلوگیری از تخلفات گمرکی، الکترونیکی کردن روند استعلام بار است. در این روش، هزاران محموله تجاری در روز، توسط نیرو های مخصوص، به دقت بررسی و استعلام شده و پاسخ آن ها، در عرض چند دقیقه حاضر خواهد شد. استفاده از این روش، امکان شناسایی راحت و سریع محموله های مغایر با استعلام های دریافتی را فراهم خواهد کرد.

تبادل اطلاعات به صورت الکترونیکی بین بانک مرکزی و گمرک

یکی دیگر از اقدامات کاربردی برای جلوگیری از تخلفات گمرکی، برقراری و ایجاد ارتباط بین بانک مرکزی و گمرک است که در این روش، بانک مرکزی با توجه به اطلاعات ثبت شده در گمرک، در مورد کالا های وارداتی در فرآیند ترخیص ارز برای واردات کالا مشورت کرده و از بروز پدیده بیش اظهاری در واردات کالا، توسط تاجران جلوگیری خواهد کرد. علاوه بر این، الکترونیکی شدن این فرآیند، نیازمند استفاده از کاغذ و دستورالعمل های اداری سنتی نیز نمی باشد.

راه اندازی سیستم کارشناس مجازی

یکی دیگر از روش های جلوگیری از بروز تخلفات گمرکی، راه اندازی و ایجاد سیستم کارشناس مجازی است که در آن، کارشناس به شکل کاملا تصادفی و بدون دخالت افراد، شخصی را انتخاب کرده و مسئولیت بررسی درستی یا نادرستی اطلاعات وارد شده در سامانه گمرکی و مقایسه آن با محموله وارداتی را بر عهده می گیرد. در این روش، امکان تبانی و رشوه دهی تاجران به کارشناسان، برای چشم پوشی از تخلفات گمرکی صورت گرفته، از بین رفته و این امر امکان پذیر نخواهد بود.

به طور کلی واژه لجستیک به سیستمی اشاره دارد که در آن فرایند پخش، انبارداری، توزیع و ارسال محموله از مبدا به مقصد آسان تر و سریع تر انجام می شود. لجستیک انواع گوناگونی دارد و یکی از پرکاربردترین انواع آن لجستیک معکوس است. لجستیک معکوس به طور کلی به فرایندی اشاره دارد که محصول یا کالا از مقصد به دست تامین کننده آن می رسد. در واقع به بازگشت کالا از سمت مشتری اشاره می کند. اما در ادامه بیشتر با مفهوم لجستیک معکوس آشنا می شویم.

لجستیک معکوس چیست؟

لجستیک معکوس

در زنجیره تامین، فرایندها و عملیات مختلفی صورت می گیرند که یکی از آن ها لجستیک معکوس است. در لجستیک معکوس محصول به دلایل مختلف از سمت مشتری به مرکز توزیع پس فرستاده می شود. در واقع به فرایند مرجوع کالا از مقصد به انبار، لجستیک معکوس یا Reverse Logistics می گویند. این نوع لجستیک، فرایند بازگشت کالا از مصرف کننده به تولیدکننده را مدیریت می کند.

با این حال که برخی از شرکت های تولیدی داخلی امروزه چندان به این مفهوم توجهی نمی کنند، اما بسیاری از تامین کنندگان بزرگ جهانی روی آن تمرکز داشته و حتی اقدام به اخذ گواهینامه ISO جهت عملیات مرجوع کالا کرده اند.

به کمک لجستیک معکوس، مدیران یک سازمان می توانند فرایندهای بازگشتی و مرجوعی کالا و همچنین کنترل میزان ورودی آن ها به سازمان را به شکل شایسته ای مدیریت کنند. پروسه لجستیک معکوس درست از زمانی آغاز می شود که مصرف کننده یا همان مشتری محصول دریافت شده را به کمک زنجیره تامین مجددا به فروشندگان یا تولید کنندگان آن برمی گرداند. چیزی که لجستیک معکوس بیش از همه به آن توجه دارد این است که بهینه سازی فرایند بازگشت کالا و پیشگیری از به هدر رفتن منابع به بهترین شکل ممکن انجام شود.

کاربردهای لجستیک معکوس چیست؟

لجستیک معکوس

احتمالا برای شما هم این سوال پیش آمده که لجستیک معکوس دقیقا در چه زمان هایی بیشترین کاربرد را دارد؟ اصلا در چه مواقعی از این سیستم استفاده می شود؟ ما در این بخش به برخی از مهم ترین کاربردهای لجستیک معکوس اشاره می کنیم. این موارد به شرح زیر هستند:

  • زمانی که مشتری برای تعمیر قسمتی از کالا یا تعویض آن، اقدام به بازگشت کالا به مرکز فروش آن می کند.
  • زمانی که مشتری تمایل دارد محصول خریداری شده، مجددا نوسازی شود.
  • زمانی که نیاز به بازیافت محصول است. ( این مورد بیشتر در مورد مواد غذایی و مواد بهداشتی است.)
  • همچنین در مواردی که محصولات توزیع شده در بازار بیش از حد لازم هستند. در نتیجه در چنین شرایطی لازم است کالاهای اضافی به سمت مرکز توزیع کننده یا تولیدکننده آن مرجوع شوند.

برای درک بهتر مفهوم لجستیک معکوس، برای یکی از موارد مذکور مثالی را ارائه می کنیم. تصور کنید شما به عنوان یک تاجر اقدام به واردات کالا از چین کرده اید و به طور مثال از یک تامین کننده چینی لوازم خانگی خریداری کرده اید. اما پس از تحویل گرفتن یا در گمرک متوجه می شوید که کالا معیوب است، در این صورت باید اقدام به بازگشت کالا های معیوب به تامین کننده کنید. بنابراین توصیه می شود برای جلوگیری از بروز این اتفاق یک نمونه از کالا را بررسی کنید و از یک بازرس شرکت های بازرگانی واردات در این خصوص کمک بگیرید، چرا که در صورت معیوب بودن کالا گمرک اجازه ورود کالای معیوب را به شما نخواهد داد و باید آن را به تامین کننده بازگردانید که به این فرایند بازگشت کالا به سوی تامین کننده، لجستیک معکوس می گویند.

بهتر است به این نکته اشاره کنیم که شرکت های تامین کننده محصول در عین حال که باید به درستی سیستم لجستیک معکوس را در سازمان خود پیاده سازی کنند، نیاز است تا حد امکان تعداد کالاهای مرجوعی خود را کاهش دهند. این در واقع مفهوم مدیریت درست لجستیک معکوس است.

مهم ترین اجزای لجستیک معکوس

لجستیک معکوس

لجستیک معکوس که به زنجیره تامین معکوس نیز شناخته می شود از چند جزء یا عنصر اصلی تشکیل می شود که در ادامه هر کدام از انواع آن را معرفی می کنیم. این اجزا شامل موارد زیر می شوند:

  • مدیریت بازگشت
  • قوانین و رویه بازگشت
  • بازسازی یا نوسازی
  • مدیریت بسته بندی
  • کالاهای به فروش نرفته
  • پایان عمر
  • شکست در تحویل
  • بازیابی مجدد
  • تعمیرات و نگهداری

1. مدیریت بازگشت

هر فروشگاهی برای بازگشت و مرجوع کردن کالاهای خود از یک سری قوانین پیروی می کند. این در واقع همان مدیریت بازگشت کالاست. به نحوی که مشتریان نیز می توانند براساس این قوانین محصولات را به فروشگاه مرجوع کنند. اقداماتی که در زمینه مدیریت بازگشت کالا انجام می شوند باید سریع، مستقیم و قابل کنترل باشند. همچنین فروشگاه باید تمام تلاش خود را به کار گیرد برای اینکه تا حد امکان از مرجوع شدن کالا جلوگیری کند.

2. قوانین و رویه بازگشت

یک مجموعه فروش باید در حوزه فروش کالا سیاست هایی را تعیین کند. مجموعه این سیاست ها، کمک می کنند تا هم کارکنان سازمان و هم مشتریان برای مرجوع کردن کالا به خوبی راهنمایی و هدایت شوند و براساس این قوانین عمل کنند.

3. بازسازی یا نوسازی

در برخی مواقع یک سری کالاهای مرجوعی قابل بازیافت و قابل استفاده هستند. این عمل کمک می کند تا از هدر رفت منابع به شکل چشمگیری جلوگیری شود. در بخش بازسازی یا نوسازی، محصولات معیوبی که پس از تعمیرکه قابل استفاده هستند، تعمیر یا حتی تعویض می شوند تا امکان استفاده مجدد از آن ها فراهم شود و ضایعات تا حد امکان کاهش پیدا کنند.

4. مدیریت بسته بندی

این بخش نیز بیشترین تمرکز خود را روی کاهش ضایعات تولیدی گذاشته است. از این رو از مواد بسته بندی تا حد امکان چندین بار استفاده می شود تا هم از محصولات در زنجیره تامین محافظت شود و هم میزان پسماندها به حداقل ممکن برسد.

5. کالاهای به فروش نرسیده

گاهی ممکن است خرده فروشان به دلیل داشتن موجودی محصول از قدیم، فروش کم و مواردی از این دست، یک سری محصولات را به محل تولید یا توزیع مرجوع کنند. در اینجا با اصطلاحی به نام کنترل کالاهای به فروش نرسیده مواجه هستیم که مربوط به سیستم لجستیک معکوس می شود.

6. پایان عمر

برای پیشگیری از چالش ها و آلودگی های زیست محیطی باید محصولاتی که عمر آن ها به پایان رسیده و جزء دورریزها هستند مدیریت و کنترل شوند.

7. شکست در تحویل

گاهی اوقات عملیات تحویل محصول به مشتری موفقیت آمیز نیست. در اینگونه مواقع محصولات برای اصلاح و رفع مشکل به مراکز سورتینگ انتقال داده می شوند. کنترل این محصولات برعهده سیستم لجستیک معکوس است.

8. بازیابی مجدد

این بخش به استفاده مجدد و دوباره از محصولاتی اشاره دارد که زمان استفاده از آن ها به پایان رسیده و یا قطعات آن ها از رده خارج شده است و دیگر کارایی ندارند.

9. تعمیر و نگهداری

در این بخش وسایل و محصولاتی که نیاز به تعمیر و رسیدگی دارند، تعمیر شده و بازاریابی و تبلیغات برای عرضه مجدد آن ها به بازار فروش انجام می شود. به نحوی که محصول به گروه دیگری از مصرف کنندگان ارائه می شود.

کلمه لجستیک (Logistic)، کلمه ای است که شاید بیشتر شما را به یاد مفاهیم نظامی و جنگ بیندازد. اما این کلمه امروزه معنا و مفهوم دیگری نیز دارد. در صنایع بازرگانی، حمل و نقل، گردشگری و… از این کلمه استفاده زیادی می شود. در واقع می توانیم بگوییم تمامی این صنایع به نوعی با زیرساخت های لجستیکی مرتبط هستند. بسیاری از تاجران و بازرگان که در زمینه تجارت بین الملل فعالیت دارند با این کلمه و کاربرد آن به خوبی آشنا هستند. در این مطلب قصد داریم با معنای Logistic و انواع آن بیشتر آشنا شویم و کاربردهای آن در زندگی روزمره خود را بررسی کنیم.

لجستیک چیست؟

لجستیک

اگر در خصوص معنای Logistic کنجکاو باشید و کمی در این رابطه تحقیق کنید، با مفاهیم و تعاریف مختلفی روبرو خواهید شد. اما یکی از کاربردهای مهم Logistic در صنعت حمل و نقل است. در واقع تعریف لجستیک را اینگونه می توانیم ارائه کنیم که عبارت است از: جابجایی انواع کالا از نقطه ای به عنوان مبدا به نقطه ای دیگر به عنوان مقصد که طی این فرایند دو عملیات حمل و نقل و همچنین انبارداری را در بر می گیرد.

در واقع می توانیم بگوییم Logistic پروسه حمل و نقل و جابجایی کالا را در عصر امروزی آسان و راحت می کند. شاید از خود بپرسید مفهوم Logistic چگونه شکل گرفته است و به چه صورتی تاثیر خود را در زنجیره تامین گذاشت؟ و اینکه چگونه است که امروزه Logistic را یکی از بخش های مهم و اساسی زنجیره تامین معرفی می کنند؟

تاجران، بازرگانان و تمامی مجموعه هایی که به نوعی در زمینه تجارت و مبادله کالا فعالیت می کنند، همیشه به دنبال راهی برای کاهش هزینه های تولید خود هستند. مسلما در پروسه جابجایی و ارسال بار از نقطه ای به نقطه دیگر، هزینه هایی صرف ارسال و نگهداری آن محموله در انبار می شود. این هزینه نیز در برخی مواقع بسیار قابل توجه است. به عنوان مثال می توانیم به فرایند کارگو کالا اشاره کنیم که مسلما هزینه حمل کالا در آن نسبت به دیگر روش های حمل و نقل بیشتر است. به این صورت بود که مفهوم Logistic شکل گرفت.

مدیریت لجستیک به چه معناست؟

مدیریت لجستیک به مجموعه فعالیت هایی گفته می شود که در آن قرار است چگونگی تامین، ذخیره، انبارداری و همچنین حمل و نقل مرسوله به مقصد نهایی به طور دقیق مدیریت شوند. در واقع Logistic به طور کلی به این مفهوم اشاره دارد که یک محموله از زمانی که تولید می شود تا زمانی که وارد پروسه جابجایی شده تا به دست مشتری برسد، به طور همه جانبه تحت مراقبت قرار گیرد.

فعالیت های لجستیکی با اثربخشی مثبت روی فرایند جابجایی و حمل و نقل محموله، تاثیر زیادی در کاهش هزینه های تولید آن کالا در زنجیره تامین دارند. در زمینه ارائه خدمات لجستیکی، شرکت ها و سازمان های مختلفی فعالیت می کنند که خدمات خود را به شکل گسترده در اختیار شرکت های حمل خرده بار، عمده فروش ها و… قرار می دهند.

انواع لجستیک کدامند؟

اگر بخواهیم خدمات Logistic را دسته بندی کنیم، می توانیم آن ها را در دو دسته اصلی قرار دهیم که عبارتند از:

  • لجستیک درون سوی (Inbound): این نوع Logistic فرایند دریافت کالا از تولید کننده و تحویل آن به انبار یا خرده فروش ها را مدیریت می کند و یکی از مهم ترین فرایندهای زنجیره تامین به شمار می آید.
  • لجستیک برون سوی (Outbound): این نوع Logistic به پروسه دریافت کالا از انبار و تحویل آن به دست مشتری اشاره دارد.

دسته بندی های مربوط به حوزه Logistic تنها به این دو مورد ختم نمی شوند. مفهوم Logistic دارای زیر گروه های دیگری نیز هست که در ادامه با انواع آن بیشتر آشنا می شویم.

1. لجستیک تولید

لجستیک تولید یا Production Logistics، یکی از زیرشاخه های مهم در صنعت است که بیش از هر چیزی روی بهینه سازی فرایند تولید محصولات در کارخانجات تمرکز دارد. آنچه که در لجستیک تولید مورد هدف قرار می گیرد، این است که هر دستگاه تولیدی در کارخانجات بتواند محصول مناسب خود را با کیفیت قابل قبول و در زمان مناسب تولید کند. به این شکل بهره وری و بازدهی در کار بیشتر شده و امکان اینکه بتوان در مدت زمان کمتری تعداد محصول بیشتری تولید کرد نیز افزایش پیدا می کند.

برای درک بهتر این موضوع اجازه دهید مثالی بزنیم: زمانی که در کارخانجات تولیدی، دستگاهی به یک ماده اولیه خاص نیاز دارد، سیستمی که قسمتی از لجستیک تولید را تشکیل می دهد وظیفه دارد تا این ماده اولیه خاص را تحویل دستگاه دهد تا آن دستگاه بتواند وارد مراحل بعدی چرخه تولید شود.

2. لجستیک اضطراری

لجستیک اضطراری یا Emergency Logistic، بیشتر در شرکت های فعالی که در صنعت حمل و نقل کار می کنند کاربرد دارد. تصور کنید در کارخانجات تولیدی اتفاقی غیر قابل پیش بینی می افتد یا یک حادثه طبیعی به وقوع می پیوندد. در این شرایط امکان اینکه در روند تولید محصولات اختلالی ایجاد شود وجود دارد.

بنابراین سیستم برای جبران این مسئله باید با سرعت بیشتری کار کند تا کالا در زمان مناسب به زنجیره تامین منتقل شود. در این مواقع معمولا سازمان ها و موسسات بشردوستانه وارد عمل می شوند تا بتوانند به سیستم تولید و توزیع کمک کنند تا سرعت حمل و نقل کالا تسریع بخشیده شود.

3. لجستیک توزیع

لجستیک توزیع یا Distribution، ممکن است بیش از دیگر انواع Logistic برای شما آشنا باشد. دقیقا از زمانی که پروسه تولید محصول به طور کامل تمام می شود و مصرف کنندگان سفارشات خود را ثبت می کنند، عملیات مربوط به انبار کردن محصول، پردازش در انبار و همچنین تحویل آن به مشتری شروع می شود. این در واقع تعریفی از لجستیک توزیع است.

از آن جایی که ممکن است تعداد هر محصول، زمان و مکان تحویل آن ها در هر پروژه توزیع متفاوت باشد، لجستیک توزیع از اهمیت بالایی برخوردار می شود. این اهمیت از آن جهت است که لجستیک توزیع باید بتواند بین عرضه و تقاضای محصول یک حالت تعادل و توازن ایجاد کند.

4. لجستیک معکوس

لجستیک معکوس یا Reverse Logistics، به نوعی از Logistic اشاره دارد که در آن محموله یا کالا از مشتری گرفته شده و به تامین کننده آن تحویل داده می شود. در واقع همانطور که از نام این Logistic پیداست، در آن محصول از مقصد به انبار بازگشت داده می شود. احتمالا متوجه شده اید که این نوع Logistic بیشتر زمانی کاربرد دارد که مشتری یا مصرف کننده تصمیم به عودت و بازگشت کالا گرفته است و می خواهد محصول را بنا به هر دلیلی مرجوع کند.

5. لجستیک کسب و کار

لجستیک

لجستیک کسب و کار یا Business Logistics، در یک تعریف کلی به این معناست که کالای درست در زمان مناسب و در محل مناسب با تعداد کاملا درست و با قیمت مناسب تحویل مشتری داده شود. اگر بخواهیم یک مثال واضح از این نوع Logistic بزنیم، می توانیم به فروشگاه آنلاین دیجیکالا اشاره کنیم که یک نمونه از لجستیک کسب و کار محسوب می شود. این Logistic به این شکل عمل می کند که پس از ثبت سفارش مشتری، چرخه تامین آن کالا شروع می شود و پس از طی کزدن پروسه پردازش، آن محصول در دست ارسال برای مشتری قرار می گیرد.

6. لجستیک سبز

لجستیک سبز یا Green Logistics، نوعی از Logistic است که در آن توجه زیادی به سلامت محیط زیست می شود. آنچه که در این سیستم بسیار حائز اهمیت است این موضوع می باشد که در آن هیچ نوع آلودگی تولید نشود و هیچ موردی سلامت محیط زیست را تهدید نکند. به عنوان مثال استفاده از محصولات قابل بازیافت به نوعی به لجستیک سبز اشاره دارد.

7. لجستیک نظامی

لجستیک نظامی یا Military Logistics، یکی از مهم ترین و پرکاربردترین انواع Logistic به شمار می رود که در آن افسران و فرماندهان نظامی روی فرایندهای تامین، کنترل و نظارت همه جانبه دارند. این مدیریت همه جانبه باعث می شود تا منابع و امکانات موردنیاز در زمان درست به محل درست برسند. به این شکل می توان عملیات نظامی را بهبود بخشید.

امروزه استفاده از تلفن های همراه هوشمند در بین مردم رواج پیدا کرده است. به طوری که کمتر کسی را می توان یافت که از این وسیله الکترونیکی استفاده نکند. تمامی کسانی که از تلفن همراه استفاده می کنند، نیاز به لوازم جانبی موبایل نیز خواهند داشت. بسیاری از این لوازم از قبیل گلس، قاب و غیره برای محافظت از گوشی ساخته شده اند. تقاضای زیاد خرید اینگونه وسایل باعث شده که واردات اینگونه کالا ها تبدیل به تجارتی پرسود شود. کشور های مختلفی تولید کننده لوازم جانبی موبایل در سراسر جهان هستند که از جمله مهمترین آن ها کشور چین است. ما در این مطلب قصد داریم در مورد واردات گلس گوشی به صورت عمده از چین با شما صحبت کرده و همه نکات مهم در این زمینه را بیان کنیم. چنانچه علاقه مند به فعالیت در این حوزه هستید، خواندن این مطلب می تواند کمک زیادی به شما کند؛ پس تا پایان همراه ما باشید.

واردات گلس گوشی از چین

واردات گلس گوشی از چین

همانطور که در مقدمه بیان کردیم، واردات گلس و یا به طور کلی واردات لوازم جانبی گوشی می تواند از جمله فعالیت های اقتصادی بسیار سودآوری باشد که امروزه افراد زیادی به انجام آن تمایل پیدا کرده اند. گلس موبایل صفحه ای است که از مواد مختلفی مانند شیشه، سرامیک و غیره ساخته می شود و در انواع: مات، براق، فول کاور، نانو، پلی اورتان و UV در بازار وجود دارد و وظیفه محافظت از صفحه نمایش گوشی های همراه را بر عهده دارد.

با استفاده از این وسیله جانبی می توان از بسیاری از هزینه های تعمیر و تعویض قطعات موبایل جلوگیری کرد. بر این اساس گلس گوشی یکی از پرکاربردترین و پرمصرف ترین لوازم جانبی گوشی های هوشمند محسوب می شود. شمار متقاضیان و مصرف کنندگان این وسیله جانبی نیز هر روز بیشتر از روز گذشته بوده و همین امر باعث شده افراد زیادی به واردات گلس گوشی روی بیاورند. چین از جمله کشور هایی است که در تولید لوازم جانبی موبایل فعالیت دارد و لوازمی مانند گلس گوشی را با استفاده از مواد مختلف تحت برند های تجاری مختلفی تولید می کند. هزینه تولید گلس موبایل در چین بسیار ارزان بوده و به همین ترتیب قیمت خرید آن ها نیز پایین تر از سایر کشور ها است.

بنابراین افرادی که به دنبال واردات گلس گوشی هستند، چین را به عنوان کشور تامین کننده گلس گوشی انتخاب می کنند. طبق آمار موجود، 90 درصد همه گلس های موجود در دنیا توسط کشور چین تولید و ساخته می شود. بنابراین واردات گلس گوشی از چین می تواند بسیار به صرفه بوده و سود بالایی را به همراه داشته باشد.

مراحل واردات گلس گوشی از چین

مراحل واردات گلس گوشی از چین

برای واردات گلس گوشی از چین باید مراحل مختلفی را پشت سر بگذارید. تمامی این مراحل باید توسط افرادی که علم و تجربه واردات کالاهای مختلفی از قبیل لوازم جانبی موبایل را دارند، انجام شوند تا مشکلی در این راه پیش نیاید. اگر از جمله افرادی هستید که سابقه ای در این زمینه ندارید، بهتر است از شرکت های بازرگانی کمک بگیرید. در ادامه مراحل واردات گلس گوشی از چین را به طور مختصر شرح خواهیم داد.

پیدا کردن تامین کننده محصول مورد نظر

همانطور که گفتیم در چین کارخانه های زیادی با برند های مختلف مشغول فعالیت در زمینه تولید انواع گلس ها هستند. انتخاب بین شمار زیاد تولید کنندگان لوازم جانبی موبایل و یافتن تامین کننده معتبر کار بسیار سختی است. در این مرحله شما به فردی نیاز خواهید داشت که با کشور چین و کارخانه های مطرح در این زمینه آشنا بوده و بتواند با آن ها به خوبی ارتباط برقرار کند.

اما اگر چنین شخصی را ندارید، برای آشنایی با شرکت های مختلف تولید لوازم جانبی موبایل می توانید به نمایشگاه های بین المللی که در زمان های خاص برگزار می شوند، مراجعه کرده و در آنجا با شرکت های مختلف و محصولات تولید شده توسط آن ها از نزدیک آشنا شوید. همچنین سایت های مختلفی به معرفی کارخانه های مختلف در کشور هایی مانند چین می پردازند که با کمک آن ها نیز می توانید تامین کننده مورد نظر خود را پیدا کنید.

کالای تولید شده توسط تامین کننده مورد نظر باید کیفیت بالایی داشته باشد. همچنین کارخانه مورد نظر هم باید ظرفیت تولید عمده لوازم جانبی موبایل مانند گلس گوشی را داشته و بتواند سفارش شما را تا تاریخ مدنظر تولید کند.

پرداخت هزینه کالا و بستن قرارداد

بعد از آن که شرکت تولید کننده در کشور چین را انتخاب کردید، باید اقدام به بستن قرارداد با شرکت مد نظرکنید. در قرارداد باید مقدار کالای مورد نظر، زمان تحویل کالا، نحوه پرداخت هزینه ها و غیره قید شود. روش پرداخت هزینه کالا نیز متفاوت است و بستگی به شرایط مورد توافق دو طرف قرارداد دارد. از جمله روش های مورد استفاده در پرداخت هزینه واردات گلس گوشی از چین می توان به حواله دلار، حواله یوان، علی پی و ویچت و غیره اشاره کرد.

اخذ مدارک و مجوز های مورد نیاز

هر کشوری برای واردات و صادرات کالا های مختلف قوانین متفاوتی دارد. بنابراین بهتر است برای واردات کالا از چین مقررات مربوط به این کشور را مطالعه کرده و مدارک و مجوز های لازم در این زمینه را اخذ کنید. از طرفی واردات اینگونه کالا به ایران نیز نیازمند مدارک و مجوزهایی خواهد بود. حتی در زمان انتخاب نوع گلس و برند تولید کننده نیز باید یک سری قوانین را رعایت کنید. بنابراین بهتر است ابتدا با قوانین در این زمینه آشنایی کامل پیدا کرده و سپس اقدام به واردات گلس گوشی از چین کنید.

انتخاب روش حمل و نقل

مرحله بعدی در واردات گلس گوشی از چین یا واردات هرگونه کالای دیگر، انتخاب روش حمل و نقل است. این که محموله کالای مورد نظرتان چطور از چین به ایران برسد، مورد بسیار مهمی است که می تواند در افزایش و یا کاهش هزینه ها موثر باشد. در میان روش های مختلف حمل و نقل برای واردات گلس گوشی از چین بیشتر از دو روش دریایی و یا هوایی استفاده می کنند. روش دریایی هزینه بسیار پایینی دارد اما روش هوایی با وجود هزینه بالا، به دلیل این که واردات گلس گوشی حاشیه سود بالایی دارد، می تواند مناسب باشد. از طرفی با انتخاب روش حمل و نقل هوایی محموله در مدت زمان بسیار کمی به دست شما خواهد رسید.

ترخیص کالا از گمرک

بعد از خرید و انتخاب روش حمل و نقل مناسب برای واردات گلس گوشی از چین، کالای مورد نظر وارد گمرک ایران می شود. در این مرحله باید اسناد و مدارک مورد نیاز را تهیه کرده و مراحل ترخیص کالا از گمرک را پیش بگیرید. اسنادی از قبیل گواهی کشور مبدا، گواهی بیمه، لیست بسته بندی، فاکتور های تجاری، سفارش خرید، اعتبار نامه، پیش فاکتور، بارنامه خطوط هوایی و غیره از جمله اسناد الزامی برای ترخیص کالا از گمرک هستند. برای این کار نیز بهتر است از افراد با تجربه و کاردان در این زمینه کمک گرفته تا با سرعت بیشتری این مراحل را انجام دهید. انجام تمامی این مراحل را می توانید به شرکت های بازرگانی مختلف بسپارید.

خدمات بازرگانی CDI Expres

بازرگانی CDI Express با سال ها سابقه در زمینه حمل، کارگو و واردات انواع لوازم الکترونیکی و جانبی گوشی می تواند تمامی مراحل واردات را با بستن قراردادی معتبر در سریع ترین زمان انجام دهد تا شما تنها به فکر گسترش کسب و کار خود باشید و محموله را در مدت زمانی کوتاه پس از ترخیص از گمرک دریافت کنید. بازرگانی CDI با تیمی حرفه ای و خبره در امور واردات و آگاه به قوانین واردات، همواره همراه شما خواهد بود. ازاین رو اگر در خصوص واردات انواع گلس گوشی و ولوازم جانبی گوشی سوال دارید می توانید با کارشناسان ما در ارتباط باشید و از مشاوره رایگان ما بهره مند شوید. از این رو جهت تماس با کارشناسان این مجموعه می توانید از طریق شماره زیر با ما در ارتباط باشید.

شرکت بازرگانی

هزینه واردات گلس گوشی از چین

همانطور که می دانید کالاهایی از قبیل لوازم جانبی موبایل که در کشور چین تولید می شوند، بسیار ارزان قیمت هستند. به دلیل این که هزینه تولید این کالا ها در چین بسیار پایین بوده و به علاوه تعداد کاخانجات تولید کننده این لوازم نیز بسیار زیاد است. بنابراین هزینه خرید عمده لوازم جانبی موبایل از قبیل گلس گوشی و غیره بسیار پایین تر از سایر کشور ها خواهد بود. شاید به همین دلیل است که اغلب افراد وارد کننده اینگونه محصولات، کشور چین را برای معامله تجاری انتخاب می کنند.

همچنین تعداد زیاد تولید کنندگان گلس گوشی باعث شده شما بتوانید در بین کارخانه های مختلف محصولاتی با کیفیت بالاتر را با قیمت کمتری خریداری کنید. برای این که هزینه واردات گلس گوشی از چین را تخمین بزنید، باید به عوامل و موارد زیادی دقت داشته باشید. از جمله این عوامل می توان به هزینه حمل و نقل، هزینه انبارداری، هزینه های ترخیص از گمرک، هزینه بارگیری و غیره اشاره کرد.

تجارت بین ‌المللی، بازاری پرشور و پیچیده است که هر روزه میلیاردها دلار ارزش معاملات را در بر می‌گیرد. در این محیط پویا، مفاهیم و قوانینی وجود دارند که آشنایی با آن ها برای درک دقیق تراکنش ‌ها و تسهیل تعاملات تجاری ضروری ‌اند. یکی از اصطلاحات متداول در تجارت بین‌المللی، به ویژه در قالب قراردادهای فروش، اینکوترمز است. اینکوترمز ها مجموعه ‌ای از قوانین و شرایط اند که شرایط تحویل کالا و تقسیم مسئولیت ‌ها را بین فروشنده و خریدار تعیین می ‌کنند.

در ادامه، با مفهوم دقیق و جزئیات قاعده FOB آشنا می‌شویم و مزایا و معایب آن را بررسی می‌ کنیم. همچنین، اهمیت استفاده صحیح از این قاعده در تعاملات تجاری و تاثیرات آن بر تسهیل فرآیند خرید و فروش در بازارهای بین ‌المللی را بررسی خواهیم کرد.

توضیح مفهومی قاعده  FOB

قاعده FOB

در تجارت بین‌المللی،FOB  یکی از مفاهیم کلیدی است که به طور گسترده استفاده می ‌شود. اصطلاح FOB، اختصار”Free On Board”  است و ارتباط مستقیمی با فرآیند بارگیری و حمل و نقل کالا دارد.

این عبارت به معنای آن است که در قاعده FOB، فروشنده مسئولیت انتقال کالا را تا زمانی که کالا به محل بارگیری (مثلا بارگیری بر روی کشتی یا وسیله حمل و نقل دیگر) رسیده است را بر عهده دارد. از زمانی که کالا به محل بارگیری برسد، مسئولیت ‌های مربوط به حمل و نقل بر عهده خریدار می ‌باشد، از جمله هزینه‌ های مرتبط با حمل و نقل کالا از آن نقطه به مقصد نهایی. به این ترتیب، انتقال مسئولیت از فروشنده به خریدار در نقطه بارگیری کالا اتفاق می ‌افتد.

در اصل،FOB  دو مفهوم اساسی را شامل می ‌شود:

  1. آزادی در بارگیری: کالا به محل بارگیری رسیده و آماده برای حمل و نقل است. این نشان دهنده آزادی و مسئولیتی بوده که پس از رسیدن کالا به محل بارگیری بر فروشنده است.
  2. انتقال مسئولیت: مسئولیت کالا از فروشنده به خریدار در محل بارگیری منتقل می‌شود.

با درک دقیق این مفاهیم، می ‌توان از قاعده FOB به بهترین نحو در معاملات تجاری استفاده کرد و از مزایا و معایب آن بهره ‌مند شد.

جزئیات قاعده  FOB

در تجارت بین ‌المللی، تعیین مسئولیت‌ ها و هزینه ‌ها بسیار حیاتی است و FOB  به عنوان یکی از قوانین کلیدی در این زمینه تاثیرگذاری فراوانی دارد. در این بخش، به بررسی جزئیات این قاعده می ‌پردازیم تا تفاوت ‌ها و مسئولیت ‌های هر طرف را به وضوح مشخص کنیم.

1. هزینه‌ های فروشنده

  1. هزینه بارگیری: فروشنده مسئولیت هزینه بارگیری کالا را تا زمانی که کالا به محل بارگیری می رسد، بر عهده دارد.
  2. هزینه بسته ‌بندی و آماده ‌سازی: هزینه ‌های مربوط به بسته ‌بندی و آماده ‌سازی کالا بر عهده فروشنده است.

2. مسئولیت ‌های فروشنده

  1. انتقال ملکیت: ملکیت کالا از زمان بارگیری توسط فروشنده به خریدار منتقل می ‌شود.
  2. تدارک اسناد: فروشنده مسئول انجام تدارک اسناد مربوط به حمل و نقل کالا به خریدار است.

3. هزینه‌ های خریدار

  1. هزینه حمل و نقل: از زمان بارگیری، هزینه‌ های حمل و نقل کالا از محل بارگیری تا مقصد بر عهده خریدار است.
  2. هزینه بیمه: خریدار مسئولیت بیمه کالا را در طول حمل و نقل بر عهده دارد.

4. مسئولیت ‌های خریدار

  1. پذیرش کالا: خریدار مسئولیت بررسی و پذیرش کالا از زمان دریافت آن دارد.
  2. انجام امور گمرکی: امور گمرکی و مربوط به واردات کالا بر عهده خریدار است.

با درک دقیق این جزئیات، هر دو طرف می‌ توانند به بهترین شکل ممکن ازFOB  در تعاملات تجاری خود استفاده کنند و از ابهامات در مورد مسئولیت ‌ها و هزینه‌ ها جلوگیری کنند.

مزایای  FOB

استفاده از قاعده FOB در تعاملات تجاری بین ‌المللی، به عنوان یکی از قوانین اصلی، مزایا و فواید مختلفی دارد که در این بخش به بررسی آن‌ ها می ‌پردازیم.

  1. شفافیت هزینه‌ ها: با تعیین نقطه شروع مسئولیت ‌های حمل و نقل از طرف FOB، هزینه ‌های مربوط به حمل و نقل کالا به وضوح مشخص می ‌شود. این امر باعث شفافیت بیشتر در معاملات تجاری می ‌گردد.
  2. انعطاف ‌پذیری در مذاکرات: این قاعده به فروشنده و خریدار امکان می ‌دهد تا در مورد تقسیم هزینه‌ ها و مسئولیت ‌ها در مراحل مختلف تعاملات تجاری مذاکره کنند. این امر انعطاف‌ پذیری بیشتری را در فرآیند مذاکره فراهم می ‌کند.
  3. مشخص بودن مسئولیت‌ها: با تعیین نقطه انتقال مسئولیت از فروشنده به خریدار، هر دو طرف می‌ توانند به وضوح مسئولیت ‌های خود را در طول فرآیند حمل و نقل کالا مشخص کنند. این امر از ابهامات و مشکلات در آینده جلوگیری می ‌کند.
  4. کاهش ریسک ‌ها: با توجه به مشخص بودن مسئولیت‌ ها و هزینه ‌ها، هر دو طرف قادرند به بهترین شکل ممکن از ریسک‌ های مربوط به حمل و نقل کالا در طول مسیر مدیریت کنند و از احتمالات مخاطراتی کاسته شود.

با درک دقیق این مزایا، می ‌توان از قاعده FOB به بهترین نحو ممکن در تعاملات تجاری بین ‌المللی بهره برد و به کاهش هزینه‌ ها و ریسک‌ ها کمک کرد.

معایب قاعده  FOB

قاعده FOB

هرچند که قاعده FOB در تعاملات تجاری بین‌المللی بسیار مفید و کارآمد است، اما همان طور که در هر قانونی اتفاق می ‌افتد، معایب و محدودیت‌ های خاص خود را نیز دارد. در این بخش، به بررسی معایب این قاعده می ‌پردازیم تا تاثیرات آن را به وضوح بررسی کنیم.

  • پیچیدگی در محاسبه هزینه‌ ها: محاسبه هزینه ‌های مربوط به حمل و نقل کالا از نقطه بارگیری تا مقصد ممکن است پیچیده باشد و ممکن است به ابهامات منجر شود، به ویژه اگر مسیر حمل و نقل پیچیده باشد.
  • ریسک ‌های مرتبط با حمل و نقل: با توجه به انتقال مسئولیت در نقطه بارگیری، خریدار مسئولیت بیشتری در مورد ریسک ‌های مرتبط با حمل و نقل کالا می ‌پذیرد. این موضوع ممکن است برای او هزینه‌ های اضافی و ریسک ‌های بیشتری به همراه داشته باشد.
  • نیاز به مذاکره دقیق: از آنجایی که FOB نیازمند مذاکره دقیق و قراردادهای مشخص است، در صورت عدم درک صحیح این قاعده، ممکن است به اختلافات و ابهامات در مورد مسئولیت ‌ها و هزینه ‌ها منجر شود.
  • مسئولیت‌ های اضافی برای خریدار: با توجه به انتقال مسئولیت در نقطه بارگیری، خریدار مسئولیت‌ های اضافی مانند امور گمرکی و بیمه را بر عهده می‌ گیرد که این امر می ‌تواند برای او بار سنگینی باشد.

با درک دقیق این معایب، افراد و شرکت ‌ها می‌ توانند از ابتکاراتی استفاده کنند که این مشکلات را کاهش دهند و از FOB  به بهترین شکل ممکن بهره ببرند.

تاثیرات قاعده FOB بر صنایع خاص

قاعده FOB به عنوان یکی از اصول اساسی تجارت بین ‌المللی، تاثیرات گسترده ‌ای بر صنایع مختلف دارد. با درک دقیق تاثیرات FOB  بر صنایع خاص، می ‌توان به بهبود عملکرد و بهره‌ وری در این صنایع کمک کرد و از این قاعده به بهترین شکل ممکن استفاده نمود. در این بخش، به بررسی تاثیرات این قاعده بر صنایع خاص می ‌پردازیم تا دیدگاهی عمیق‌ تر به این موضوع ارائه دهیم.

  1. صنعت حمل و نقل و لجستیک: قاعده FOB تاثیر زیادی بر صنعت حمل و نقل و لجستیک دارد. این صنایع با توجه به نیاز به ارائه خدمات حمل و نقل کالا از نقطه بارگیری تا مقصد، نقش بسیار مهمی در تسهیل فرآیند حمل و نقل دارند.
  2. صنایع تولیدی و توزیع: در صنایع تولیدی و توزیع، قاعده FOB تاثیر مستقیمی بر روند تولید و توزیع کالاها دارد. این صنایع نیازمند بهره ‌وری بالا و هماهنگی دقیق در فرآیندهای تولید و توزیع هستند که قاعده FOB می ‌تواند در بهبود این فرآیندها موثر باشد.
  3. صنایع مصرفی و خدماتی: در صنایع مصرفی و خدماتی که به محصولات و خدماتی که از دیگران خریداری می‌ شوند، متمرکز هستند، قاعده FOB می ‌تواند تاثیرات مهمی داشته باشد. مشتریان از جزئیات مرتبط با FOB  آگاه هستند و این می‌ تواند تاثیر زیادی بر تصمیمات خرید آن ‌ها داشته باشد.
  4. صنایع خودرو سازی و الکترونیک: در صنایع خودرو سازی و الکترونیک که به وسایل حمل و نقل و محصولات الکترونیکی متمرکز هستند، قاعده FOB تاثیرات خود را نشان می‌دهد. این صنایع نیازمند بهره‌ وری بالا و مدیریت دقیق در زنجیره تامین هستند که FOB  می‌ تواند در بهبود این عملکردها موثر باشد.

سخن آخر

قاعده FOB به عنوان یکی از اصول اساسی در تجارت بین‌ المللی، تاثیرات مهمی بر فرآیند خرید و فروش کالاها دارد. این قاعده، با تعیین مسئولیت ‌ها و هزینه ‌ها در مراحل مختلف حمل و نقل، به شفافیت و انعطاف‌ پذیری در معاملات تجاری کمک می ‌کند. مزایایی از جمله شفافیت هزینه‌ ها، انعطاف در مذاکرات و کاهش ریسک‌ ها، نشان دهنده اهمیت این قاعده در تسهیل تعاملات تجاری است.

با این حال، قاعده FOB نیز با معایبی همراه است از جمله پیچیدگی در محاسبه هزینه ‌ها و مسئولیت‌ ها، ریسک‌ های اضافی برای خریدار و نیاز به مذاکره دقیق تر. برای بهره ‌برداری بهینه از این قاعده، نیازمند فهم دقیق تر از جزئیات و مواضع مختلف طرفین معامله هستیم. با درک دقیق این مواضع و تاثیرات، افراد و شرکت‌ ها می‌ توانند ازFOB  به بهترین نحو ممکن در تعاملات تجاری خود استفاده کنند و از مزایا و معایب آن بهره ببرند.

در جهان اقتصادی، با انواع ارز مواجه می شویم از جمله: ارز متقاضی، ارز آزاد، ارز مسافرتی و غیره. این مفاهیم ممکن است برای برخی افراد گیج‌ کننده باشد. به طور مثال یکی از سوالات اساسی که در این خصوص مطرح است این است که ارز متقاضی چیست و چه تفاوتی با ارز آزاد دارد؟ در این مقاله، به بررسی دقیق ‌تر این دو مفهوم خواهیم پرداخت و تفاوت ‌های آن ها را مورد بررسی قرار خواهیم داد. این بررسی ما را به درک بهتری از نقش و اهمیت هر یک از این ارزها در اقتصاد و تجارت جهانی خواهد رساند. اما پیش از این نیاز است در ابتدا با مفهوم نرخ ارز آشنا باشید.

ارز متقاضی چیست؟

ارز متقاضی

ارز متقاضی، نوعی ارز است که توسط دولت یا نهادهای مربوطه تعیین و کنترل می ‌شود و معمولا محدودیت ‌هایی بر روی معاملات آن اعمال می ‌شود. این نوع ارزها به عنوان ابزاری برای مدیریت نرخ ارز، کنترل واردات و صادرات، تنظیم نرخ بهای کالاها و خدمات یا حفظ استحکام ارزش ملی استفاده می شوند. استفاده از این نوع ارز در برخی کشورها به دلایل اقتصادی و سیاسی رواج دارد.

این کشورها معمولا به دنبال کنترل و مدیریت نرخ ارز، جلوگیری از فشارهای نرخ ارزی و تضادهای اقتصادی با ابزارهای مالیاتی و تجاری مانند حواله ارزی هستند. در نتیجه، ارز متقاضی نقش مهمی در تعیین سیاست ‌های اقتصادی یک کشور دارد و بر تعادل اقتصادی و نظام مالی تاثیرگذار است. از طرف دیگر، این نوع ارزها نیز ممکن است با چالش ‌ها و محدودیت‌ هایی مواجه شوند که نیاز به راهکارهای مناسبی برای مدیریت آن ها دارد.

ارز آزاد چیست؟

ارز آزاد یکی از مفاهیم مهم در عرصه اقتصاد و تبادلات بین ‌المللی است که تاثیر بسزایی بر بازارهای مالی و تجاری دارد. ارز آزاد به معنای ارزی است که بدون هیچ گونه محدودیت و ممنوعیتی می‌ توان به آن دسترسی داشت و از آن استفاده کرد. این نوع ارز در بسیاری از کشورها به عنوان ارز اصلی در تبادلات بین ‌المللی به کار می رود. یکی از جوانب مهم ارز آزاد، انواع نرخ ارز است که در بازارهای مالی و تجاری تعیین می ‌شود. این انواع نرخ از جمله نرخ ارز رسمی، نرخ ارز آزاد و نرخ ارز سیاه است که هر کدام نقش و تاثیرات خود را در فرآیندهای تجارتی و مالی دارند.

نرخ ارز آزاد به عنوان یکی از انواع نرخ ارز، تاثیرات زیادی بر روند تجارت و تبادلات بین‌المللی دارد و از اهمیت بسیاری برخوردار است. ارز آزاد امکانات بیشتری را برای شرکت‌ ها و کشورها در تبادلات مالی و تجاری ارائه می ‌دهد. این امکانات شامل دسترسی آسان تر به بازارهای بین‌المللی، افزایش رقابت ‌پذیری در تجارت و ایجاد فرصت ‌های جدید در بخش ‌های مختلف اقتصادی است.

ارز آزاد و متقاضی با هم چه تفاوتی دارند؟

بررسی تفاوت ارز آزاد و ارز متقاضی که در ادامه آمده است، کمک می ‌کند تا مفهوم ارز آزاد و ارز متقاضی را بهتر درک کنید و تاثیرات آن ها بر بازارهای مالی و تجاری را بهتر بسنجید.

1. نوع استفاده

  • ارز آزاد: بدون هیچ محدودیت و ممنوعیتی در تجارت و تبادلات بین ‌المللی استفاده می ‌شود.
  • ارز متقاضی: بیشتر به منظور تامین نیازهای مالی و تجاری کشورها و شرکت‌ ها کاربرد دارد.

2. نحوه تعیین نرخ

  • ارز آزاد: نرخ آن معمولا در بازارهای مالی و تجاری تعیین می ‌شود و متغیر است و تحت تاثیرات عوامل مختلف اقتصادی قرار می ‌گیرد، از جمله نوسانات نرخ ارز.
  • ارز متقاضی: نرخ آن معمولا تحت تاثیر قوانین و مقررات دولتی یا سیاست ‌های مالیاتی کشورها قرار می ‌گیرد و ممکن است ثابت یا متغیر باشد.

3. محدودیت ‌ها

  • ارز آزاد: بدون محدودیت در تجارت و تبادلات مالی و دارای امکانات بیشتر برای شرکت ‌ها و کشورهاست.
  • ارز متقاضی: ممکن است محدودیت ‌هایی برای استفاده در تجارت و تبادلات مالی داشته و تحت کنترل قوانین دولتی باشد.

4. تاثیرات نوسانات نرخ ارز

  • ارز آزاد: تحت تاثیر نوسان نرخ ارز و تغییرات بازارهای مالی قرار می‌ گیرد که می ‌تواند تاثیرات گسترده ‌ای بر تجارت و اقتصاد داشته باشد.
  • ارز متقاضی: ممکن است در برابر نوسانات نرخ ارز محافظت شده و تحت کنترل دولت یا بانک مرکزی قرار گیرد که تاثیرات آن کمتر است.

5. استفاده در تجارت بین ‌المللی

  • ارز آزاد: بیشتر در تجارت بین ‌المللی و تبادلات مالی بین کشورها استفاده می شود.
  • ارز متقاضی: بیشتر در تجارت و تبادلات مالی داخلی کشورها و برای تامین نیازهای داخلی به کار می رود.

تفاوت پول و ارز

ارز متقاضی

پول و ارز دو مفهوم مهم در عرصه مالی و اقتصاد هستند که اغلب به هم تنیده می ‌شوند. اما تفاوت ‌های مهمی بین آن ها وجود دارد که می ‌تواند درک بهتری از فرآیندهای مالی و تجاری ارائه دهد.

پول به معنای واحد پرداخت نقدی است که به عنوان رسمیت مالی در یک کشور یا منطقه شناخته شده و از آن برای خرید و فروش کالاها و خدمات استفاده می ‌شود. اما ارز به معنای واحد پولی یا سکه ‌ای است که در یک کشور یا منطقه به عنوان واحد اندازه‌ گیری و تبادل به کار می رود و متنوع است، از جمله پول نقد، پول الکترونیکی، و ارزهای خارجی.

1. منشا پول و ارز

پول اغلب توسط دولت یا بانک مرکزی یک کشور تولید و تنظیم می ‌شود و دارای قوانین و مقررات مالیاتی است. اما ارز ممکن است از منابع مختلفی مانند بانک‌ ها، بازارهای ارز یا حتی سیستم ‌های رمزنگاری برخوردار باشد.

2. کاربرد

پول برای پرداخت و دریافت وجه، خرید کالاها و خدمات و انجام تراکنش ‌های مالی استفاده می‌ شود. اما ارز به عنوان واحد تبادل و تجارت در بازارهای مالی، تجارت بین‌المللی و تبادلات اقتصادی کشورها به کار می‌ رود.

3. قابلیت تبدیل

پول معمولا به راحتی به ارز تبدیل می ‌شود و امکان تبدیل ارزهای مختلف به پول محلی وجود دارد. ارز معمولا به تبدیل به پول محلی نیاز دارد تا بتواند در یک کشور خاص قابل استفاده باشد.

4. مقدار و ارزش

پول دارای ارزش ثابت و قابل اندازه‌ گیری است که توسط سیستم بانکی و مالی کشور تنظیم می ‌شود. اما ارزش ارز متغیر است و تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند تقاضا و عرضه، نوسانات نرخ ارز و شرایط اقتصادی قرار می ‌گیرد.

با درک این تفاوت ‌ها می‌ توان بهتر درک کرد که چگونه پول و ارز در فرآیندهای مالی و تجاری تاثیر می ‌گذارند.

کلام آخر

در نتیجه، ارز متقاضی به عنوان ارزی است که برای تامین نیازهای مالی و تجاری کشورها و شرکت ‌ها به‌ کار می‌ رود و ممکن است تحت کنترل دولت یا بانک مرکزی قرار گیرد. در مقابل، ارز آزاد به معنای ارزی است که بدون هیچ محدودیت و ممنوعیتی در تجارت و تبادلات بین ‌المللی استفاده می‌ شود. تفاوت اصلی میان این دو نوع ارز در نحوه استفاده، تعیین نرخ و میزان محدودیت ‌ها است. درک دقیق این تفاوت ‌ها، کمک می ‌کند تا در فرآیندهای تصمیم ‌گیری مالی و تجاری، از استراتژی‌ های بهتری برای تامین نیازهای مالی و تجاری استفاده شود و تاثیرات مثبت بر روی بازارهای مالی و تجاری داشته باشد.